Edificada no século XVIII, a cociña é unha das dependencias máis típicas e características do Museo Provincial de Lugo. De planta cuadrangular, cóbrese cun tellado de lousas a dúas augas sobre un armazón de vigas e táboas de madeira.
Como elemento máis significativo, esta antiga cociña conventual ofrece unha espléndida lareira de cantería. A súa vistosa cheminea, feita de cachotería, presenta rústicas pechinas que propician un rematado troncocónico no que se abren dúas filas de ocos para a saída de fumes. De cantería son tamén os dous vertedoiros e un singular mesado, orixinais da cociña conventual.
A cociña alberga diverso mobiliario e unha boa colección de útiles tradicionais da cociña galega, formando todo un conxunto de gran valor etnográfico. Chama especialmente a atención a interesantísima mostra de olería popular, composta maiormente por pezas realizadas en obradoiros da provincia de Lugo, fundamentalmente da Terra Chá (Silvarrei, Bonxe...), de Gundivós (Sober) e de Samos. Entre elas temos barreñóns, empregados, entre outras cousas, para preparar a zorza no tempo da matanza do porco; ámboas, nas que se gardaba viño, auga ou vinagre; e unha gran barreña para facer a bogada que presenta, na súa parte inferior, un picho para facilitar o baleirado da auga. Completan esta mostra xarras de bigotes, pratos, cuncas, olas, cazolas para a graxa, ... etc. ; así como unha orixinal xarra de trampa.
Dos utensilios e mobiliario da lareira cómpre destacar un peculiar guindastre de ferro forxado que servía para colgar o pote. Na súa parte superior sitúanse tres cunqueiros que tiñan por obxecto conservar quentes as cuncas de caldo. Arredor deste guindastre sitúanse diferentes útiles de ferro fundido como potas, cazos e unha orixinal filloeira, ademais dos característicos potes galegos que se empregaban para cociñar. Tamén atopamos un escano, un banco con capoeira e diversos tallos.
Da espeteira penduran varias tixolas, ademais de cazos, escumadeiras, moldes para doces e unha pa para voltear. Entre os útiles de madeira chama a atención unha sella, reforzada con aros de latón, co seu correspondente garfelo ou cazo para beber.